Nieuws  22 juni 2019

Oerol dagkrant / Eilander en geen eilander, tegelijkertijd

We ontmoeten Jort Kelder in Strandtent West aan Zee, waar hij net een afspraak had met het hoofd van de KNRM. Hij moet terug naar wal; we brengen hem naar de haven. In Jorts open Landrover. Fotograaf Robin en ik achterin, haren in de wind, zonder gordel.

tekst Martin Rombouts beeld Robin Alysha Clemens

‘Hij rijdt één op vijf,’ zegt Jort, als we West aan Zee uit zoeven. ‘Eén op vier als ik 80 rijd.’ ‘Ach, als hij maar lekker rijdt, toch?’ zeg ik. ‘Hij rijdt verschrikkelijk,’ zegt hij. ‘Maar dat vind ik leuk.’

Tijdens onze rit door de haven vertelt hij honderduit over de beslommeringen op het eiland. Welke ondernemer waar investeert, wie daar boos over is, welke motieven er nog meer achter zitten en of die terecht zijn of niet. Hij weet het allemaal.

Voordat we ons tripje naar de haven maakten, reden we even langs zijn huis. Een speciaal voor hem ontworpen vakantiewoning in West aan Zee. Hij kocht het stuk land vijf jaar geleden, op aanraden van zijn broer. De familie Kelder komt al sinds zijn jeugd op Terschelling. Zijn vader zat in de koopvaart. Zijn andere broer heeft ook een huis op het eiland.

‘Je mag hier maar zeven meter hoog bouwen. Toch heeft mijn huis een inhoud van een kleine gezinswoning.’ Het huis is prachtig. Hout, licht, beschut. Modern, maar binnen de bouwrestricties. Vanuit de top kun je in een aan het plafond hangende stoel precies over de duinen heen de zee zien.

Hij gebruikt het huis om even te ontsnappen aan de drukte van Amsterdam. Om te lezen, te schrijven, door de natuur te wandelen. Tien tot vijftien keer per jaar. Minstens drie dagen, anders heeft het geen zin. Katten Prince Harry en Don Carlos gaan mee in hun box op de Tiger. Vinden ze niet leuk, maar als ze er eenmaal zijn, genieten ze minstens zo veel als hun baasje. Soms nemen ze de charterboot. ‘Als ik de laatste boot mis. Kost 400 euro.’ Maar op Terschelling zijn is het waard.

We rijden terug naar het strand. ‘Je mag in de zomer eigenlijk niet het strand op rijden,’ zegt Jort, terwijl hij het doet. ‘Maar ach, ik ben een eilander.’ ‘Ja, ben je dat?’ vraag ik. ‘Nee, je bent pas een eilander als je hier geboren bent, vinden de mensen hier.’ Sommige Terschellingers groeten hem vriendelijk als hij langsloopt, anderen vinden hem een kakkerige inboorling. Het zal hem wat. Hij voelt zich hier thuis.

17 juni 2019

Oerol dagkrant / Voor het eerst op Oerol en ik ga...

21 juni 2019

Oerol dagkrant / 98 jaar

18 juni 2019

Oerol dagkrant / Een wakend oog op de hemel

Deel deze pagina