|
TY @ de studio
Volop in de studio bezig vandaag!
De
opzetjes gaan nu telkens sneller, we zijn op elkaar ingespeeld. Vandaag zijn
Coen (saxofoon) en Randell (trompet) er ook weer bij.
Ik houd mijn blog vandaag dus kort, effe
totale focus.
Rest mij iedereen een fijn dag te wensen.
Geniet van al het moois.
Gr, Glenn
Secundair reactionair.
Die woorden hoorde ik een kennis van me gebruiken.
De dag erna dacht ik: 'verdomd, dat heb ik ook'. Niet altijd, maar ik betrap me er toch vaak op dat dingen pas later bij me binnen komen. Ken je dat? Dat je een dag later pas precies weet wat je had moeten zeggen in een meningsverschil. Een spitsvondige klodder mosterd na de maaltijd. Niet zozeer als ik muziek maak, maar wel bijvoorbeeld als het gaat om het optreden zelf.
Er is zoveel gaande, dingen waar je op let, interactie met het publiek, met m'n bandleden, de adrenaline die door het lichaam schiet, de controle bewaren over m'n stem, ook weer alles los kunnen laten en in het moment staan. Bijna too much, maar ik hou ervan en slurp het op.
Nu moet ik je ook eerlijk zeggen dat het ook anders kan hoor. Als ik dan toch met het bloggen een kijkje in eigen keuken wil geven, dan moet ik bekennen dat er soms ook optredens bij zitten waar de magie ver te zoeken is.
Dan betrap ik mezelf erop dat ik gewoon tijdens het spelen bezig ben met bijvoorbeeld een to-do list voor de volgende dag. Teveel in mijn hoofd, te weinig voelen.
Maar eergisteren was er sprake van magie op het Westerkeyn. En dat kwam pas vannacht echt bij me binnen, wat dan ook resulteerde in een onrustig nachtje. 5 uur in de ochtend werd ik wakker en kon ook niet meer slapen. Ben na wat verdere slaappogingen uit bed gestapt en na het strand gegaan (06.30u).
De zonsopgang gemist, maar het idee helemaal alleen te zijn ( naast twee vrouwen die in de duinen sliepen), was precies wat ik nodig had. Het strand, het geluid van de zee, de meeuwen, het gekraak onder mijn voeten van de schelpen.
Nu voelde ik pas echt dat het spoken word gedeelte, de tekst van 'Kijk Liefde' die ik vorig jaar tijdens de Chocolade tour samen met New Cool Collective heb gemaakt, het meest erin had gehakt. Bijzonder moment was het. Mooi dat dat er ruimte was om het voor te dragen en dat mensen er ook naar luisterden en op reageerden. Zonder heel veel uit te gaan leggen; het nummer is geinspireerd op een gedicht van Cees Groenhuysen (r.i.p.). Rode draad in het nummer is de angst waar we ons door laten leiden. Maar ook de steeds verdergaande privacybeperking. 'Ze waken over pintransacties, mobiele telefonie, vingerafdrukken, plus je persoonlijke profiel op sociale netwerken. Streep door je privacy. Eis het terug en ontstijg het alsjeblieft.'
Het nummer wordt binnenkort ook nog opgenomen met de mannen van New Cool Collective.
Morgen zijn ze trouwens ook op Terschelling om in de Braskoer te spelen. 22u00. Ga het checken als je kan!
Ty niet @ ontbijttafel
De band is gisteren aangekomen.
Hoewel het lekker was om de eerste dagen in een redelijk stil huis door te brengen, brengt de band zoveel gezelligheid met zich mee dat ik nu niet anders meer wil.
Nu zijn we er pas echt. Na wat te hebben gechilled gingen we met z'n allen naar Westerkeyn om op te treden. Tering, wat was ik nerveus. Door alle studio- en promoactiviteiten ben ik zo bezig dat ik er niet stil bij sta hoe bijzonder het is om hier op te treden. Zo'n gemeleerd publiek is vet, maar ook een uitdaging.
En dan nu niet met New Cool Collective, Muppetstuff of Fakkelbrigade, maar geheel met mijn eigen bandje. Dries Bijlsma ( gitaar), Eddie 'Drummakid' Addai (drums), Sebas van Olst (contrabas), Gert Jan van der Weerd ( toetsen), Coen Witteveen ( saxofoon) en onze nieuwste aanwinst Randell Heye ( trompet). Ik zat naar ze te luisteren tijdens de soundcheck, gewoon inspelen, maar ik zat zo van ze te genieten. Belooft veel goeds. Nu blijven bouwen en nog meer naar elkaar toe groeien.
De show was tof, het publiek was warm en gaf veel energie terug. Hoewel het dreigde te gaan regenen kwam de zon door. En dat om 21.30u. Kadootje toch?
Ik heb de ontbijttafel gemist.....Was veel te gezellig in ons huis in Hoorn. Muziek, drank, rookwaren, veel te laat gemaakt. Moest helaas ook weer vroeg op, maar wel met een hele goede reden. Op naar het kerkje in het midden van Hoorn waar Janne Schra haar concept (Janne Hoort Stemmen) aan het voorbereiden was. Accapella zang met een koor, geimproviseerd met een akoestiek waar je u tegen zegt. Heel tof hoe ze dat aanpakte en ons naar elkaar liet luisteren om de juiste harmonie met elkaar te vinden. Ook was er nog wat tijd om een ideetje dat twee avonden geleden ontstaan is in de studio, in te zingen met Janne en het koor. Keihard!
Effe ontbijten..brunchen (tosti kaas ananas bij de Groene Weide, i'm hooked!) en dan de studio in.\
Is het nu al zondag?
Dagen gaan snel als je op het eiland zit. Dit wil ik overigens ook als excuus opvoeren voor het in gebreke blijven van een blog gisteren..Er maar even van uitgaand dat er ook daadwerkelijk mensen zijn die het lezen en zich afvroegen waar de blog bleef:-)
Gisteren was een goede dag. Vroeg opstaan, boodschappen doen (op mijn Spartamed, jawel!), naar de Stoep om een spoken word optreden te geven. Dat was overigens wel echt vet. Ik zal waarschijnlijk nooit wennen aan de naaktheid van het beatloos optreden, maar ik heb het idee dat het mijn performance alleen maar ten goede komt.
Daarna naar de Stay Ok voor een akoestisch optreden met m'n gitarist en producer Dries voor Opium Radio. En toen eindelijk naar de studio! Eerst kwam percussionist Sytze Pruiksma met een grote houten toverkist, waar hij de tofste instrumenten uithaalde, om een nieuwe track in de maak te zegenen met zijn talenten.
Daarna viben, schrijven en beats maken met Dries en A.R.T., tot een uur of 2 's nachts. Heerlijk. Het hele proces. De onzekerheid in de zoektocht naar de juiste toon, melodie, tekst en dan de vreugde en de kracht die je voelt als het gevonden is.
Ondertusen zit ik al weer aan de ontbijttafel bij de mediatent van Westerkeyn. Ik zal zometeen een blog voorlezen voor de radio. Het geluid uit de speakers wordt overstemd door de wind die telkens aggressiever lijkt te worden. Maar het mag de pret niet drukken. Mijn nachten lijken telkens korter te worden, maar dat mag de pret niet drukken. Met name hier op Oerol ben ik doorhaal-gevoelig (is dat een woord?). Ik hou ervan.
Verwarmd door de juttersbitter en ontmoetingen met gezellige, toffe, lieve en/of inspirerende mensen beleef ik mijn dagen.
Met of zonder poncho.
Typhoon @ opening Oerol 2011. door: Patricia Koellges
'Het geluid van het eiland'. Thema van Oerol 2011
Ik word wakker, maar hoor niet zoveel.
Gisteren sprak ik met de geluidskunstenaar Andreas Hirsch.
We waren op het Groene Strand om de opening van het festival te bespreken.
Op en gegeven moment kwamen we op zijn fascinatie voor dieren(geluiden), kikkers in het bijzonder, en toen zei hij iets heel simpels, maar treffends.
‘Als je je handen achter je oren zet, hoor je meer, zelfs zoveel dat het bijna teveel is.'
Helder toch!
Zo'n gebaar dat je maakt als voetballer na het scoren van een doelpunt en extra reactie van het publiek verlangt. Zo'n gebaar dat je maakt als automobilist na het hinderen van een andere weggebruiker, die op zijn beurt duidelijk zichtbaar, maar niet hoorbaar aan het schelden is.
En het klopt, bij het spitsen van mijn oren hoor ik duidelijker. De vraag is, komt het door die beweging of is het een psychologisch iets. Na wat speurwerk, lees ik het volgende; 'In de hersenen speelt het proces van perceptie plaats: hier worden we ons bewust van de aanwezigheid van geluid en vindt de uiteindelijke waarneming plaats.' Perceptie. Hoe zeer ben ik gefocust op geluid, hoe selectief ben ik ( ' Glenn, schat, luister je wel naar me??'), wat neem ik voor lief, hoeveel plek is er voor geluid van buiten als mijn gedachten aan een stuk doorratelen?
Ik hoor nog steeds niets.
Goed geïsoleerd hier! Gordijnen opzij, raam open.
Vogels, een auto en de wind.
Dat is genoeg. Voor nu.
TY@DE ONTBIJTTAFEL (1)
17-06-2011
Planning is alles, planning is goed, planning is mijn vriend, planning doet leven.
En nu terug naar de realiteit.
Ik had me voorgenomen om, in mijn beleving, vroeg op te staan, 08.00u. Eerst wat lichaamsbeweging (niet wat je denkt!), dan ontbijten en tegen 09.30u de studio van Hessel in gaan, om direct te knallen met A.R.T., één van de twee producers waarmee ik hier werk. Dries Bijlsma komt zo meteen aan in West en dan is het producersteam compleet.
Goed, het is nu 12.30u en ik ben aan mijn derde kop koffie begonnen.
Ik ben er....ik ben er.
Oerol 2011, Terschelling. Optreden met mijn band, met diezelfde band de studio in om aan nieuw album materiaal te werken, optreden in combinatie met Zwart Licht en wie weet wat nog meer te verwachten. Ik kijk er naar uit en vanaf de ontbijttafel, brak of niet, kater of niet, zal ik verslag doen.
PS: Zwaai even als ik met mijn Spartamet voorbij komen racen.
|
|
Ontbijtblog
Typhoon schrijft elke dag een kleine blog aan zijn ontbijttafel.
Nog even de vorige dag bespreken en alvast vooruitlopen op de dag die komt.
Typhoon werkt tijdens Oerol op Terschelling aan zijn album in de studio van zanger Hessel. En hij is natuurlijk op het podium te zien!
|