|
Eindeloze Deining
10 t/m 19 juni 2005
De 24e editie van het Terschellings Oerol Festival is zeer succesvol verlopen, alhoewel de weersomstandigheden zeker in het begin van de week niet mee zaten. De kou en regen hadden echter weinig vat op het onverwoestbare goede humeur van bezoekers en het doorzettingsvermogen van de spelers. Sterker nog, ze leken vastberadener dan ooit er een mooi festival van te maken. Gewapend met dikke truien en regenjassen bezocht men de voorstellingen. Theatermakers speelden gewoon door, soms in barre omstandigheden. Uiteindelijk werden maar acht van de 575 voorstellingen afgezegd vanwege het slechte weer.
Hoogtepunten uit het programma waren de twee indrukwekkende voorstellingen van de Hongaarse groep Krétakör. In de duinen en op het strand bij Midsland aan Zee speelden ze 'Leonce & Lena en W- Workers' Circus. Daarnaast maakten ze tijd om twee keer een swingend muziekoptreden te verzorgen in strandpaviljoen De Branding, waar ze ook een avond een Hongaarse maaltijd kookten voor 150 man…
Op West-Terschelling traden Jetje en haar Dansorkest op in het prachtige theatertje Westend. Polly Maggoo kwam tot vreugde van velen nog een keertje terug op Terschelling met een ontroerende versie van 'Op hoop van zegen'.
Voor Manon Ossevoort was Oerol het officiële startpunt voor haar reis per trekker naar de zuidpool. Choreografenduo Elshout & Händeler danste in een blauwe koepeltent met natte voeten de sterren van de hemel in Gemini.
Theater
In het theaterprogramma viel het grote aantal internationale samenwerkingsprojecten op. Ook waren er veel voorstellingen die zich niet lieten beperken door de hokjes van de verschillende kunstdisciplines. Een goed voorbeeld daarvan was 'The Ferryman' door Eunetstar, het Europese netwerk van zeven internationale festivals waar Oerol ook bij hoort. In 'The Ferryman' vormden de dans van Ballet Liv Lorent, de muziek van Stefaan Smagghe en de filmbeelden van Paul en Menno de Nooijer een intrigerend verhaal over verlangen, verleiding en de dood.
Terschellings Oerol is ook gelieerd aan In Situ, een samenwerkingsverband van internationale werkplaatsen, productiehuizen en theaterfestivals. Vanuit In Situ werd de overrompelende voorstelling '360" ' van de Schotse theatergroep Boilerhouse en het Franse Metalovoice op Oerol gespeeld op de parkeerplaats bij Paal 8. Oeroltheatermakers bij uitstek The Lunatics maakten op verzoek van Hivos een voorstelling met de Indonesische groep Payung Hitam. Het duinmeertje bij Hee vormde een passend decor voor hun ontroerende voorstelling 'Black Moon', waar de afschuwelijke gevolgen van de tsunami in verwerkt waren.
Een intieme crossover voorstelling was die van BNO Productions. Danser Benno Hübner en beeldend kunstenaar Tali Farchi- Van der Wouden inspireerden elkaar in de voorstelling 'Mo(ve)ment'. Hij danste haar tekening, zij tekende zijn dans. Doormiddel van een projector werden haar tekeningen op zijn lijf geprojecteerd.
De werkplaatsfuntie / het seminar
Oerol organiseerde tijdens het festival een internationaal seminar over locatietheater en landschapskunst. In het kader hiervan waren jonge theatermakers van over de hele wereld uitgenodigd om een voorstelling te maken op Oerol. Zij gaven, samen met vijf Nederlandse groepen, de werkplaatsfunctie van Oerol een stevige aanwezigheid in de totale programmering. De Hongaarse Sofia Berczi maakte met haar groep The Living Picture Company een beeldende reis door Morpholand, in de duinen bij West aan Zee. Publiek en spelers werden gewikkeld in gekleurde doeken. ComFactory uit Servië maakte een voorstelling in de vorm van een trashy televisie show, zoals die in hun thuisland op de buis te bewonderen is. De Deense groep Udflugt bracht een twee uur durende voorstelling, die het hield tussen een interactieve voorstelling, sociaal experiment, serieus onderzoek en virtuele excursie. Het gezelschap dat de Oosterburen vormde bestond uit jonge makers uit Israël, China, Nederland, Tsjechië, Servië en Duitsland. Zij maakten een voorstelling over achterblijvers, schipbreukelingen die aangespoeld zijn en niet meer terug kunnen. De Nederlandse Waterlanders oogstten met hun aangrijpende bewerking van het gedicht van T.S. Eliot, 'The Waste Land', veel lof van publiek en critici. Voor 'De Zondeval' had Karina Kroft een open plek in het bos omgedoopt tot paradijs. Jens van Daele maakte i.s.m Theaterwerkplaats Generale Oost de dansvoorstelling 'Sailors' Wives' op een desolate plek aan de waddendijk. Beer/Annemieke Delis bouwde op een oude vuilnisbelt de droomstad 'Phylaca', waar liefde en geluk gewoon te koop zijn. Bij een pittoresk watertje in het Hoornse bos speelde de hilarische, wrede en ontroerende parabel 'De Schapelaar' van Gienke Deuten en Bram de Goeij.
Beeldende Kunst
'Dansendwoud' van SLEM was als beeldende kunstproject verbonden aan het seminar over locatietheater. Met behulp van het publiek werden duizenden zwiepers (meterslange pvc buizen) in het strand geplant. Resultaat was een woud van wuivende buizen, dat met eb in het zand en met vloed in het water stond.
Fotografe Marleen Noordergraaf liet eilanderkinderen en het oerolpubliek nadenken over hun 'Geheime Plek'. Verspreid over het eiland, uiteraard op geheime locaties, waren foto- en geluidsimpressies te zien van kinderen en hun geheime plek.
|
|
Oerovoorstellingen
De oero was de eigen munteenheid van het Oerol festival. Over heel het eiland doken kleine en grotere voorstellinkjes op, die toegankelijk waren voor een paar oerootjes.
Zo verrees achter de duinen bij Oosterend een heus benzinestation. Deze rustplaats voor vermoeide reizigers van Private Thoughts in Public Places maakte deel uit van A-Tipis, het atypische nomadendorp dat acht internationale kunstenaars en theatermakers hadden gebouwd. Andere verrassende bouwsels in het mobiele dorp waren de fecatotaal-installatie van Atelier van Lieshout en een gigantische mechanische dauwdruppel. In de 'Ratkatkast' moesten bezoekers hun eigen voorstelling bij elkaar fietsen. Hun dorst werd gelest door de wandelende bar van Mademoiselle Bottleshot. Op de Westerkeyn kreeg het multimediaspektakel 'Auw!to' van Vincent de Rooij veel bekijks. Speciaal voor vroege vogels openden Valerie van Leersum en Gerco Aarts hun geluidsinstallatie 'Vissermannen' voor één keer al om half vijf 's ochtends, bij het samenvallen van hoog tij en de zonsopgang.
Muziek
Theater was lang niet de enige cultuuruiting op Oerol. Zoldersampelaar Spinvis gaf twee avonden achter elkaar een sterk optreden op de Westerkeyn. Ook konden oerolgangers luisteren naar de gipsyswing van Swing Bien Sûr of de tangoklezmerjazz van Mimoun. DJ collectief Naald En Kraak wist het publiek elke dag weer aan het dansen te krijgen met groovy plaatjes.
Het gras van het Groene strand was al na twee dagen kaal gedanst door de spetterende salsa van openingsact Gerardo Rosales, het stomende Fifty Foot Combo en de Franse rock van Les Têtes Raides. Andere hoogtepunten waren Ska Cubano, Cheb Balowski uit Barcelona en de reggaedag met Jampara & Batalion. De Belgische dj Buscemi sloot het programma op het Dommelsch muziekpodium zonnig af met zijn latin beats
Straattheater
Een andere grote sfeermaker was Le manège d'Andrea. Deze sprookjesachtig mooie draaimolen, ontworpen door een van de leden van Royal de Luxe, liet het hart van kinderen én volwassenen sneller kloppen.
Community art
Het eiland en haar bewoners waren voor veel makers een rijke bron van inspiratie. Firma Rieks Swarte maakt samen met Tryater een voorstelling over de Luciavloed uit 1287, De groote storm die he ontstaan van de waddeneilanden betekende. Het 5e Kwartier toonde in een oude discotheek 'Verhalen op sterk water'; een audio-visueel gedicht waarin oude Terschellingers grote verhalen vertelden over kleine momenten uit hun jeugd. Claudia Jong van Stichting Dina trok zich het lot van de verdwijnende vuurtorenwachter aan. Linette Raven en Ted van Leeuwen maakten een vervolg op de serie 'Fan Twa Kanten'. Dit jaar stonden de inwoners van West, en in het bijzonder de zeelieden, centraal in hun installatie met foto’s en geluiden van de zee. De reuzengrote portretten op de Brandaris waren echte blikvangers. De hierop afgebeelde vuurtorenwachters lieten hun wakend oog tien dagen lang over het eiland gaan. Zij zagen hoe tijdens het festival op de Noordvaarder druk gebouwd werd aan het slotspektakel. Het publiek kon de vorderingen van dag tot dag en van dichtbij volgen. Tuig, Silo en Art Ephémère bouwden speciaal voor Oerol een verdronken dorp dat ten prooi viel aan de Engelsen. Jos Zandvliet bracht een gelegenheidsformatie van fanfares, zangers en muzikanten op de been. Voor deze bijzondere muzikale omlijsting verwerkte hij onder andere het volkslied van Terschelling in zijn compositie. Met een spectaculair vuurwerk werd het geheel passend afgesloten.
|