|
Niemandsland
11 t/m 20 juni 2004
Oerol verlegt haar grenzen in Niemandsland
Wie over de stranden van Terschelling heeft gekuierd tussen 11 en 20 juni 2004, zag Oerol haar grenzen verleggen. Alleen al het aantal voorstellingen was dit jaar grensoverschrijdend. Maarliefst 45 betaalde voorstellingen werden door ruim 50.000 Niemandslanders bezocht. Daarnaast bleken het vele straattheater en de nieuwe Oerovoorstellingen een groot succes. Enkele van de publieksfavorieten op straat waren De Oeroscoop, Het Mobiele Naaiatelier en The Shirley Sunflower Show. Verder hebben weer een aantal bijzondere kunstenaars indruk gemaakt dit jaar. Zo verzorgde Frans van der Horst een heerlijk diner in zee, terwijl Chiel Kuijl op ingenieuze wijze een aardappelmobiel in de bomen van het Hoornse Bos had gehangen.
Oerol spectaculair van start
Het grootste drijvende muziekinstrument ter wereld werd ter gelegenheid van de opening van Oerol bespeeld door de Franse theatergroep Décor Sonore. Op acrobatische wijze bewogen de spelers over het schip en de terminal, waar ze met pakkende beats een opzwepend spektakel creëerden. Ze zetten met deze bijzondere wereldpremière van Instrument/Monument de toon voor de rest van het festival. Terra Incognita luidde de subtitel van de voorstellingen, een onontdekt land vol verrassingen en uitdagingen.
Theater
Ook een aantal andere beroemde internationale gezelschappen deden hun intrede op Oerol. De Franse circusgroep Cirque bewerkte ‘The smile at the foot of the ladder’ van Henry Miller. De openingsvoorstelling werd door de Leeuwarder Courant pakkend omschreven als: ‘Het is circus, bekeken door een prisma van verwrongen emoties, mooi bijgelicht door melancholieke muziek op zelfgemaakt slagwerkinstrumenten’.
Jean Paul Lefeuvre en Didier André brachten hun prachtige subtiele poëtische circusvoorstelling ‘La Serre’. In een kleine serre aan de rand van het bos hadden ze met hun simpele, acrobatische, grappige spel de lachers snel op hun hand.
Dansen in de straten
In 2004 besteedde Oerol speciale aandacht aan dans. Daarmee onderstreept Oerol het feit dat iedere discipline een plek vindt op het buitenpodium van Oerol, het eiland Terschelling. De speciale dans-locatieprojecten van Elshout & Händler en Club Guy & Roni waren publieklievelingen. Bij die laatste gooide de bontbekplevier vlak voor het festival roet in het eten door zijn broedplaats bij Paal 9.2 in te richten. Guy & Roni verhuisden met hun voorstelling 'Barbie Q' naar De Tiger in West. De Utrechtse Theatergroep DOX maakte naast De Ans in Lies hun spectaculaire voorstelling 'Poldergasten'. Maar ook Iris Reyes trok veel bezoekers met haar acrobatische voorstelling 'Soy yo otra vez' en bleek echt het zachte licht van lieflijke sterren. Ook het Hans Hof Ensemble, Vloeistof en Ben Benaouisse sierden Niemandsland met hun voorstellingen.
Straattheater
Een kadootje van Oerol aan het publiek was de gratis voostelling van het Franse gezelschap Royal de Luxe. Al meer dan vijftien jaar is dit het meest spraakmakende straattheatergezelschap in Europa. Oerol had ze al jaren op haar verlanglijstje staan en had nu eindelijk het gezelschap gestrikt om hun nieuwe voorstelling ‘Le Tréteau des Ménestrels: Soldes! Deux spectacles pour le prix d'un’ op Terschelling te presenteren. Hun stuk, gebaseerd op een combinatie van Molière en Shakespeare was een kleurrijke mix van frivool Frans en gedistingeerd Engels theater. De hilarische chaos die Royal de Luxe tentoonspreidde in het Parc des Chêvres trok ruim 6000 bezoekers. In 2004 besteedde Oerol speciale aandacht aan dans. Op straat kon u in dit kader gezelschappen tegenkomen als het Spaanse Erre Que Erre en het Franse Ex Nihilo.
Muziek
Op de Westerkeyn en het Groene Strand waren ook weer veel uiteenlopende bands van wereldformaat te zien. Alain Clarke liet zijn Nederlandstalige soulfunk horen, terwijl de Lions of Africa ons een staaltje Sengalese zang en dans liet zien en Stijn de regen doorstond op de Westerkeyn, waar hij iedereen aan het dansen kreeg met zijn funky elektronische disco. Roy Paci sloot met zijn Siciliaanse maffia-band het festival feestelijk af. Nog een laatste keer stond het Groene Strand te springen en te dansen op de skasoulfunk van Paci en zijn Aratuska. Even indrukwekkend was het uitzwaaiconcert van de Buffo Operamakers met het Max Tak Orkest die middag in de haven. Terwijl de laatste boot zich vollaadde met mensen op weg naar huis, namen de overgebleven bezoekers en eilanders op muzikale, overweldigende wijze afscheid vanaf de kade.
|
|
Eiland als podium
Onder andere ’t Barre Land en Vis à Vis maakten stukken met een bijzondere eilandlocatie als uitgangspunt. In slechts tien dagen zette bijvoorbeeld Vis à Vis de vermakelijke voorstelling 'Nex' neer in de schuur van Jan van Teake.
’t Barre Land speelde in weer en wind in een duinpan in Hoorn aan zee de prachtige voorstelling 'Eindspel'. Daarnaast verzorgden ze ook dagelijks in de vroege ochtend een literair ontbijt onder de titel Beckett ‘n Eggs. Oudgediende TUIG maakte met 'Tegenwind' een locatietheatervoorstelling pur sang. Aan het Noordzeestrand in Hoorn bouwden ze een metershoge molen, waarin een smid zich verschanst.
Das Letzte Kleinod maakten van het wad bij Oosterend hun speelvloer. Lange houten palen, netten en boten vormden het decor voor een vervreemdende en betoverende voorstelling, die zich aanpaste aan het wisselend tij. In de oude discotheek Dellewal stelde Kees Roorda met theatercollectief The Glasshouse ons voor aan eilanders, die op indringende wijze hun levensverhalen in een landschap van stemmen tentoonspreidden.
Zo voerden Servaes Nelissen en Porgy Franssen (Orkater) beide mooie monologen op in schuurtjesvoorstellingen en bouwden De Spullenmannen een schuur om tot Ministerie voor 'in Onbruik Geraakte Spullen'. Met ingenieuze, grappige vondsten (archiefkast als magnetron en multomap met cervelaatworst), pakkende muziek en beelden vertellen ze het verhaal van een archivaris wiens leven door plotselinge veranderingen op zijn kop komt te staan. De Kazerne maakt met zijn politieke voorstelling 'Twister' veel discussies los.
Het Huis van Bourgondië, Productiehuis Brabant, Toneelgroep Oostpool, DNA, Growing up in Public, Orkater, Tryater, Golden Palace, Hendrik Jan de Stuntman, Suver Nuver en het Monsterverbond toonden ons ook hun voorstelling in 2004. Verder werd Niemandsland bezocht door jonge theatermakers als Broers, Dimenzie, de Vogelfabriek, Zinq, De Maan, ProductieKERN, Nienke Laverman, Monaco en Bontekoespelen.
De werkplaats
Manon Ossevoort maakte veel indruk met haar werkplaatsvoorstelling 'Trekker 1: Meiske', waarin ze haar wens om op haar trekker naar de zuidpool te rijden op ontroerende wijze uitbeeldt in het duin bij Formerum.
De studenten van de Mimeschool leidden hun publiek Sud Achterom langs schuurtjes en zolders in Midsland. ‘De sketches zijn ontroerend, vertederend, soms beklemmend en zeer vermakelijk. Achterom is een prachtig spel van interactie met het publiek, waarbij je je geen moment verveelt.’ aldus Het Friesch Dagblad.
Maar ook de Backpack Angels maakten indruk met hun locatievoorstelling in de zandafgraving in Oosterend. ‘Een voorbeeld van het succes locatietheater en jong talent ineen.’ schreef Trouw.
Een ander werkplaatssucces is de voorstelling 'N’yam Bai van Jonge Sla', die bij het ochtendgloren opgevoerd werd voor de echte vroege vogel. Vorig jaar speelde Polly Maggoo op Oerol het prachtige Op hoop van zegen. Ze pasten de tekst van Heijermans toe op het leven van een Terschellinger vissersfamilie. Voor Rotgans/ Het Reservaat baseerden de makers zich op interviews met Terschellingse boeren.
Beeldende Kunst
In plaats van de Kunstroute van Dayzers maakten dit jaar een zevental Friese kunstenaars een wandelroute met landschapskunstwerken, die de grenzen tussen cultuur en natuur hebben laten vervagen. Odd Enjinears presenteerde 'Kouwe Kermis', een interactieve geluids-expositie van koelkasten, die rond reist in een transportabele galerie.
Yaël Artsi, de Marokkaans/ Israëlische beeldhouwster onthulde in Niemandsland haar eerste voltooide beeld Bolder. Met grote brokken graniet zal zij een monument voor Oerol creëren,' Het Stenen Theater'.
Remi Pollack zorgde met zijn zwevende poppen in Midsland voor ophef toen hij ze boven de begraafplaats hing. Na overleg werden ze iets verplaatst, maar het kunstwerk werd er niet minder indrukwekkend om en verraste een hoop voorbijgangers.
Voor een Oero op de eerste rang
Oudgediende Johnny Melville maakte dit jaar een eilandsoap, terwijl Drie Naakte Mannen als detectives probeerden drie criminele vrouwen te ontmaskeren. Shirley Sunflower liet niemand onberoerd in haar show en maakte omstanders masaal aan het lachen, waar The Lunatics van dorp naar dorp trokken met hun huilende baby’s. Jongerengroep Theatre Embassy bracht een stukje Zuid-Afrika naar Oerol met hun traditionele Zulu zang en dans. De dames van Het Mobiele Naaiatelier boden aan het einde van de week hun speciaal voor Oerol gemaakte Niemandslandvlag aan.
Nieuw dit jaar waren de Oerovoorstellingen, die alleen door betaling van enkele Oero’s bezocht konden worden. Zo kon je de gedichten van Bukowski beluisteren in een van de drie kleine huisjes in het Hoornse Bos, die Valerie van Leersum en Gerco Aerts hadden gecreëerd. Ook de Oeroscoop van Terschinsky, die over het hele eiland te vinden was, trok veel bezoekers. Voor een Oero konden mensen verrassende korte filmpjes zien, meestal gemaakt door studenten van de filmacademie.
|